Erciyes’e Denk Bir İnsan: Haluk Yalçın’ı
Kaybettik
(Ahmet Coşkunaydın)-
Bir insan sevdiklerinin ardından bir şeyler
yazıyorsa, bu biraz da zamanın ilerlemiş
olduğunun göstergesi sayılmalı. Bugün sizlere
bir yörenin adeta sevgili ve sembolü olmuş bir
insandan Eczacı Haluk Yalçın’dan söz
edeceğim.
Haluk, doğup büyüdüğü memleketi Develiyi
eğitim dışında hiç terk etmemiş, tüm yaşamını
bu yöreye hizmete adamış bir insandı.
Öyle ki, burada iki yıl devam eden bir de
belediye başkanlığı dönemi vardı. Bir
üniversitenin Kayseri Develiye kazandırılması
için bıkmadan usanmadan çaba göstermiş ve
bunu başarmak için son nefesine kadar çaba
göstermişti.
Eczacı Haluk Yalçının sevgi çemberi yaşadığı
Develi ile sınırlı değildi. Onu Dünya’nın her
yerinde edindiği dostları, arkadaşları arar
onunla buluşur ve onun muhteşem sohbetleri
yanında, insanlığının olumlu, sonsuz
enerjisinden de yararlanırlardı.
Üniversitede edindiği arkadaşlarının adeta bir
sevgilisiydi. Örnek olacak bir davranış olan ve
rahmetli annesinin, ki annenin de vasiyetiydi,
evini aynen muhafaza ederek, misafirhaneye
çevirmiş ve her yerden gelen konuklarını
orada bir eli yağda, bir eli balda misafir etmeyi
sürdürmüştü.
En büyük zevki, eski dostlarını konuk etmekti.
Onların etrafında pervane olur, adeta onları
mutlu etmek için pervane olurdu.
Bir başka özelliği de yaz demez, kış demez,
Erciyes Dağının eteklerinde yapmış olduğu
mütevazı yaz evinin civarında bulunan onlarca
sokak köpeğini bakıp onları beslemesiydi.
Köpekler daha yüzlerce metre öteden, onun
aracını tanır, ona koşarlardı. O ise en büyük
mutluluğunun bu sahne olduğunu, bunu hiç
başka bir şeyin örtemeyeceğini vurgulardı .İşte
bu dev yürekli, onurlu, saygın, iyiliksever,
dedikodu bilmez, adeta Erciyes Dağı gibi
büyük yürekli Haluk Yalçın sevenlerini yalnız
bırakarak, aramızdan ayrıldı.
Ama sevenlerinden tek bir insan bile onu,
onun dev gibi iyilik dolu yüreğini
unutmayacak. Eminim ki, o, sevenlerinin
kalplerinde yaşamını sürdürecek.
Peki, onun yolunu bekleyen köpekleri…
Cevabı en zor olan soru da işte bu…
Bu kadar mükemmel, bu kadar iyi ve iyi yürekli
Haluk Yalçın’ın hiç mi kusuru yoktu diye
sorabilirsiniz. Vardı..
Hem de çok büyük bir tane…
Kül tablalarını tıka basa dolduran sigara
izmaritleri…
Yüce tanrım seni rahmetiyle sarmalasın, Sen
esinlendiğin benzerin Erciyes dağının
eteklerinde nur gölünde uyu..
Değerli kardeşim, yeri doldurulamaz
arkadaşımız…